"Ο Ludwig van Beethoven, ο άνθρωπος που κληρονόμησε...
και αύξησε την αθάνατη φήμη του Handel και του Bach...
του Haydn και του Mozart, δεν υπάρχει πια.
Ήταν ένας καλιτέχνης, και ποιος μπορεί να σταθεί δίπλα του;
Ήταν ένας καλιτέχνης...
κι αυτό που ήταν, ήταν μόνο μέσα από τη μουσική.
Τα αγκάθια της ζωής τον πλήγωσαν βαθιά...
έτσι στηρίχτηκε στην τέχνη του...
ακόμα κι όταν η πόρτα από την οποία περνούσε ήταν κλειστή.
Μέσω μιας άρρωστης ακοής, η μουσική μιλούσε σ' αυτόν που δεν άκουγε.
Κουβαλούσε τη μουσική στην καρδιά του.
Τον αποκάλεσαν εχθρικό επειδή κλείστηκε μακριά από τον κόσμο.
Είπαν ότι ήταν αναίσθητος...
είπαν ότι ήταν σκληρός.
Κι όμως, δεν ήταν άκαρδος.
Είναι τα πιο περίτεχνα σπαθιά που λυγίζουν ευκολότερα...
που παραμορφώνονται, που σπάζουν.
Αποτραβήχτηκε από τον πλησίον του αφού του έδωσε τα πάντα...
χωρίς να πάρει τίποτα για αντάλλαγμα.
Έζησε μόνος του...
γιατί δεν βρήκε όμοιό του.
Έτσι έζησε, έτσι και πέθανε.
Και έτσι θα ζει για πάντα".
Ποιος από εσάς είναι ο κλέφτης;
Ε;
Παραδώστε τα λεφτά αλλιώς θα βάλω να σας συλλάβουν!
Τότε να με συλλάβεις!
Του στάθηκα όταν κανένας δεν άντεχε καν την παρουσία του!
Και τώρα θέλεις να αμοιφθείς, ε;
Τραπεζικές μετοχές. Δώστες μου!
Τα λεφτά μου ανήκουν!
Να. Εδώ είναι η διαθήκη του.
"Δηλώνω ότι τα αδέρφια μου Caspar και Johann...
είναι οι κληρονόμοι της περιουσίας μου, αν μπορεί να την πει κανείς τέτοια".
Κι αφού ο Caspar είναι καιρό τώρα νεκρός, απομένω εγώ! Μόνο εγώ!
Λοιπόν, δώσε μου τα λεφτά! Μίλα!
Αυτή είναι η τελευταία του επιθυμία.
Τι;
"Όλη μου η μουσική και όλα τα περιουσιακά μου στοιχεία...
πηγαίνουν στην αποκλειστική μου κληρονόμο, την αθάνατη αγαπημένη μου".
Υπογραφή, "Ludwig van Beethoven".
Έχει μέσα ένα γράμμα.
Αυτό είναι... Έλα λοιπόν...
Μη με κρατάς σε αγωνία. Ποιός είναι;
Κανένας. Δε νομίζω.
Το γράμμα δεν αναφέρει όνομα.
"Στην αθάνατη αγαπημένη μου".
"Άγγελέ μου, είναι μου, άλλ' εαυτέ μου".
Ο Μαέστρος έκρυβε ένα μυστικό πάθος.
Ποτέ δεν άκουσα τέτοια λόγια από τα χείλη του. Ποια μπορεί να είναι;
Η μόνη αγάπη που είχε ήταν για τον εαυτό του.
Υπέφερα από τις προσβολές του, από το θυμό του.
Υπέφερα σιωπηρά όταν μου έφτυνε το φαγητό που του έκανα στα μούτρα.
Τα λεφτά μάς ανήκουν!
Δεν σας ανήκουν.
Δεν έχει πια σημασία. Έχει φύγει από αυτόν τον κόσμο.
Έχουμε τη μουσική του.
Κατάστρεψε το γράμμα.
Το μόνο που θα κάνει είναι να δείξει την ανισόρροπη ζωή του στον κόσμο.
Είναι η τελευταία του επιθυμία. Του οφείλουμε τουλάχιστον αυτό.
Δεν έχεις λόγο πάνω σε αυτό.
Έχω τον δικό του λόγο.
Ακόμα το πιστό σκυλί, ε;
Ήταν φίλος μου.
Ποιος φίλος θα ήταν τόσο σκληρός;
Ποιος αδερφός τόσο αδιάφορος;
Δεν ξέρεις τίποτα για τον αδερφό μου!
Πήγαινέ με στο Karlsbad.
"Άγγελέ μου, είναι μου, άλλ' εαυτέ μου"
Απλά λίγες λέξεις σήμερα κι αυτές με μολύβι. Το μολύβι σου.
Σήμερα μόνο θα ξέρω σίγουρα που θα μείνω.
Απώλεια χρόνου χωρίς λόγο και αιτία.
Γιατί αυτή η βαθιά θλίψη;
"Αν είμασταν ενωμένοι δεν θα υποφέραμε πλέον".
Καλησπέρα κύριε. Καλησπέρα κυρία...
...Streicher.
Ο κύριος Schindler. Μισό λεπτό να βρω την κράτησή σας.
Φοβάμαι ότι δεν έχω κάνει κράτηση.
Δεν πειράζει. Για έναν κύριο σαν εσάς έχουμε πάντα δωμάτια.
Αυτή είναι η διεύθυνση του ξενοδοχείου;
Μισό λεπτό.
Ja, φυσικά.
Σας λέει κάτι το όνομα Ludwig van Beethoven;
- Ο συνθέτης; - Ναι.
Τον γνώριζα.
- Έμεινε ποτέ εδώ; - Είστε αστυνομικός;
Τότε δεν θα απαντήσω στις ερωτήσεις σας.
Σας παρακαλώ, προσπαθώ να φέρω σε πέρας τις υποθέσεις του.
Ααα, ο van Beethoven έχει πεθάνει.
Φοβάμαι πως ναι.
Ήταν το καλύτερο γι αυτόν. Ήταν ένας τρομερός άνθρωπος.
Ώστε έμεινε εδώ;
Πάει πολύς καιρός. Πάρα πολύς για να θυμάμαι.
Θυμάμαι μόνο τις ζημίες.
Τις ζημίες;
Αυτές για τις οποίες δεν αποζημιώθηκα.
Τα έσπασε όλα, τα πάντα.
Μια καρέκλα, τρία φλορίνια. Ένα παράθυρο, πέντε.
- Έπρεπε να τα βάψω όλα. - Κυρία Streicher.
Είναι αρκετά αυτά;
Ήταν μια γυναίκα.
Περιμέναμε τον κύριο van Beethoven για μέρες.
Αλλά ήρθε αυτή αντί γι αυτόν.
Είπε ότι θα ερχόταν να τη βρει.
Υπέγραψε να μείνει στο δωμάτιό του.
Με ποιο όνομα;
Δυσανάγνωστο. Μετά...
έγινε μια τρομερή καταιγίδα, ένας κατακλυσμός.
Η γυναίκα κλείστηκε στο δωμάτιό της...
περιμένοντας.
Σαν να ντρέπεται να δείξει το πρόσωπό της.
Και μετά ήρθε το γράμμα.
Το οποίο γράμμα ανοίξατε.
Έπρεπε. Πως αλλιώς θα ήξερα για ποιον είναι;
Διάβασα μόνο την υπογραφή του.
"Άγγελέ μου, είναι μου, άλλ' εαυτέ μου"
Απλά λίγες λέξεις...
κι αυτές με μολύβι."
Το πήγα στο δωμάτιο της αμέσως.
Δεν θα της άρεσαν αυτά που διάβασε..
Έφυγε αμέσως, κατευθείαν.
έφυγε χωρίς λέξη σε κανέναν.
Και μετά φυσικά, ο κύριος van Beethoven έφτασε.
Όταν είδε ότι αυτή είχε φύγει τρελάθηκε.
Έκανε σαν τρελός.
Πέταξε μια καρέκλα από το παράθυρο.
Κάλεσα την αστυνομία. Τον φοβήθηκα.
Κύριε van Beethoven!
Ανοίξτε!
Να η υπογραφή της.
Αυτό είναι "J" ή "G"?
Μου μοιάζει περισσότερο με "A".
Έδειχνε υπερόπτης σαν κόμησσα.
Πως ήταν;
Δεν μπόρεσα να τη δω καλά.
Δε νομίζω να ήθελε να τη γνωρίσουν.
Ο κύριος Schindler.
Κλειδώστε την πόρτα.
Μα κόμησσα...
Κλειδώστε την πόρτα.
Δεν πρέπει να μας διακόψουν.
Δεν είναι αλήθεια όλα όσα λέγονται για μένα..
Ήταν εδώ ο Holz μαζί με τον άλλον, τη νυφίτσα.
Τον Johann.
Πως μπορεί ο Luigi να έχει έναν τόσο πρόστυχο αδερφό;
Ελπίζω να είναι καλά στην υγεία τους.
Λένε ότι έκλεψες τα χρήματα του Luigi.
Το περίμεναν ότι θα έρθεις εδώ.
Γιατί;
Δεν τους είπα τίποτα.
Η τιμή για την σιωπή μου είναι να μου τα πεις όλα.
Φοβάμαι ότι αυτό είναι αδύνατον. Εγώ πρέπει να σας ανακρίνω.
Και γιατί να το δεχτώ αυτό;
Αυτό ήθελε αυτός.
Ποιος;
Ο μαέστρος.
Αυτά που θα σας πω θα μείνουν σ΄αυτό το δωμάτιο;
Στο λόγο της τιμής μου, κοντέσσα.
Υπάρχει αλήθεια στις φήμες.
Εγώ ήμουν η μεγάλη αγάπη στη ζωή του Luigi.
Πρωτοάκουσα το όνομα Beethoven όταν ήμουν 17.
Είχα ακούσει ότι η μουσική του ξεσήκωνε τόσο πάθος που ήταν επικίνδυνη.
Πολλοί την θεωρούσαν πρόστυχη και ακατάλληλη για τους νέους.
Έγραψα στις ξαδέρφες μου, την Theresa και την Josephine.
Ζούσαν στη Βιέννη, την παγκόσμια μουσική πρωτεύουσα.
Πίστευα ότι θα ήξεραν περισσότερα. Και πράγματι ήξεραν.
Τον γνώριζαν πάρα πολύ καλά.
Πολύ πιο καλά απ'όσο παραδέχτηκαν τότε.
Τις πιο πολλές νύχτες τον ονειρευόμουν.
Και μετά ο πατέρας μετατέθηκε στην Βιέννη.
Προσκληθήκαμε στο παλάτι του πρίγκηπα Lichnowsky για μια μουσική βραδιά.
Ο Beethoven θα ήταν εκεί.
Το ήξερα ότι θα ήταν τόσο ευγενής...
τόσο λεπτός στα αισθήματα, τόσο καλλιεργημένος.
Δεν μπορούσα να περιμένω. Θα τον άκουγα να παίζει.
Αυτή η μουσική με επιρέασε όσο τίποτα από ότι είχα ακούσει στη ζωή μου.
Όσο για τον Beethoven...
Γρήγορα υποτάχτηκα.
Φοβήθηκα ότι θα λιποθυμίσω.
Γεια σου.
Ω, δεν σας είδα.
Πρέπει να πάω πίσω.
ω, και μ'αφήνεις να ακούω αυτόν τον άχρηστο...
που παίζει σαν λαντζέρισσα, κουτσουρεμένα και με διακοπές.
Αυτή η μουσική είναι πανέμορφη.
Μου είχαν πει ότι οι Βιεννέζοι είχαν ανώτερο γούστο.
Ξεκάθαρα κάτι τέτοιο δεν ισχύει στην περίπτωσή σου.
Πρέπει να είσαι η Julia Guicciardi.
Ακούω ότι υπάρχει μεγάλος ανταγωνισμός για τα κάλη σου.
Κύριε, είστε αγενής και προσβλητικός. Φεύγω.
- Παίζεις πιάνο; - Τι;
Σκοπεύω να γίνω ο δάσκαλός σου.
Θα έρθω να σε δω αύριο στις 10:00.
Θα σας απαγορευτεί η είσοδος στο σπίτι.
Δεν μπορούσα να πιστέψω την προσβολή.
Ένας άσχημος άντρας, σίγουρα υπηρέτης, ήρθε στην μπροστινή είσοδο.
Έχω ραντεβού.
Έχει πιάνο.
Ένας κύριος ήρθε να σας δει.
Λέει ότι είναι ο νέος σας δάσκαλος μουσικής.
Πατέρα, έγινε κάποιο λάθος. Αυτός ο άνθρωπος είναι ένας ψεύτης.
Μου την έπεσε χτες βράδυ. Διώξ'τον αμέσως.
Όχι βέβαια! Θα ήταν ντροπή για το σπιτικό μας.
Κύριε;
Σας παρουσιάζω τον Ludwig van Beethoven?
Πρέπει να παρακολουθήσετε την επόμενη συναυλία μου.
Σας άκουσα την προηγούμενη εβδομάδα.
Θυμάμαι.
Η μουσική ήταν πανέμορφη.
Όχι και πολύ άσχημη.
Βρήκα το παίξιμο εξαίσιο.
Είναι αυτός ο κολο-Beethoven που δεν μπορώ να υποφέρω.
Ο κόσμος προσποιείται ότι του αρέσει μόνο και μόνο για να μη θεωρηθεί αδαής.
Αγαπητέ μου σύζυγε, μην επιβεβαιώνεις την ανοησία σου μπροστά στους καλεσμένους μας.
Όλοι μιλάμε ειλικρινά εδώ.
Πες μας τη γνώμη σου.
Χριστέ μου, όχι. Δεν έψαχνα για κολακείες.
Ήταν κουτσουρεμένη και διακοπτόμενη.
Της έλειπε μουσική τονικότητα.
Η Julia, όπως βλέπεται, διδάσκεται από τον ίδιο τον μαέστρο.
Τι;
Έρχεται κάθε μέρα στο σπίτι.
Κάθε μέρα;
Το βρίσκεται σωστό;
Γιατί το λέτε αυτό;
Είναι σκληρός δάσκαλος.
Είναι άξεστος και ρεπουμπλικάνος.
Ακούγεται ακόμα ότι είναι οπαδός του Ναπολέοντα.
Θα μας παρέδιδε όλους στην "μαντάμ γκιλλοτίνα".
Κινείται σε ευγενείς κύκλους χάρη στη φήμη του του βιρτουόζου...
αλλά εξοργίζεται αν κάποιος...
τολμήσει να του ζητήσει να καθήσει στο πιάνο.
Γιατί δεν παίζει πια;
Ο Beethoven είναι ένας παράξενος και ισχυρογνώμων άνθρωπος.
Λέει ότι τον κάνει να νιώθει σαν υπηρέτης...
κι ότι αυτός δεν είναι υπηρέτης κανενός.
Αλλά παίρνει τα χρήματα.
Νομίζεις ότι επειδή δεν σε σταμάτησα δεν σε προσέχω.
Ένα λάθος δεν είναι τίποτα.
Αλλά το γεγονός ότι χτυπάς τις νότες...
χωρίς την παραμικρή ευαισθησία στην ουσία τους είναι ασυγχώρητο.
Όπως και η απουσία πάθους είναι ασυγχώρητη.
Πρέπει να σε τιμωρήσω.
Γράφω μια νέα συμφωνία.
Θα προκαλέσει σκάνδαλο εξαιτίας του θέματός της.
- Πες μου - Έλα. Πιάσε το μπράτσο μου.
Αυτοί πρέπει να μας ανοίγουν το δρόμο, όχι εμείς σ'αυτούς.
Ο χρόνος πέρασε. Ο κόσμος σου τελείωσε!
Α, βούλωσέ το!
Όταν ήμουνα μικρός, θα σε συλλαμβάνανε για λιγότερα.
Αλλά τώρα φοβούνται από αυτά που συμβαίνουν στη Γαλλία.
- Ξέρεις γιατί οι περούκες είναι πια εκτός μόδας; - Γιατί;
Επειδή πάρα πολλές κατέληξαν στα καλάθια της γκιλλοτίνας.
Μα κι εγώ είμαι κόμησσα, Luigi.
Φοβούνται. Φοβούνται τον Ναπολέοντα.
Γι αυτό ο Ναπολέων είναι το θέμα της συμφωνίας μου.
Έχω εδώ μια πρόταση γάμου...
από έναν συνθέτη.
- Τον κόμη Gallenberg. - Ω.
Νόμιζες τον Beethoven;
Julia, το κουτσομπολιό βρίσκεται παντού.
- Κι αυτός έκανε πρόταση. - Άρα δεν υπάρχει ανταγωνισμός.
- Αγαπάς τονBeethoven? - Ναι.
Δεν μπορώ να δώσω τη συγκατάθεσή μου.
Δεν είμαστε πλούσιοι, Julia.
Είναι άνθρωπος χωρίς βαθμό, περιουσία ή μόνιμη δουλειά.
Ο χαρακτήρας κι η ιδιοσυγκρασία του είναι τόσο περίεργα που αμφιβάλλω...
αν κάποια θα ήταν ευτυχισμένη μαζί του.
- Είναι ιδιοφυής. - Ίσως.
Αλλά τον τελευταίο χρόνο δεν έπαιξε ή έγραψε ούτε μια νότα.
Και υπάρχουν κάποιοι που λένε πως αυτό οφείλεται σε κάποια αναπηρία.
Ανυπόστατα κουτσομπολιά! Ψέματα!
Σου έπαιξε ποτέ;
Κάναμε μια συμφωνία. Αν απεδείκνυα ότι ο Luigi μπορούσε ακόμα να παίξει...
Ο πατέρας θα μου έδινε την ευχή του.
Ολοφάνερα μια σεβαστή πριγκηπέσσα.
Αγαπητέ μου αδερφέ...
ανεβαίνεις τα σκαλοπάτια της κοινωνίας.
Δώσε μού 'το άξεστε.
Σαν γραμματέας σας είναι το καθήκον μου να το διαβάσω.
"Αγαπημένε Luigi, ο πατέρας μου μόλις παρέλαβε...
ένα πιάνο από το Broadwood του Λονδίνου.
Είναι η τελευταία λέξη της μόδας στο σχέδιο και το μοναδικό στο είδος του στη Βιέννη.
Αύριο το πρωί θα διώξω τους υπηρέτες και θα λείπουμε όλοι.
Θα το κάνω αυτό για να μπορέσεις να δοκιμάσεις αυτή τη νέα εφεύρεση ανενόχλητος".
Τί νόημα έχει αυτό; Τι είδους κόλπο μου σκαρώνεις;
Σταμάτα, Luigi.
- Κύριε Beethoven, Σας ικετεύω. - Τώρα καταλαβαίνω.
- Το βλέπω ξεκάθαρα. - Δεν θέλουμε το κακό σας.
- Ένα απλό τεστ! - Luigi, περίμενε!
Είναι τρομερό να μου ληστεύετε μ' αυτόν τον τρόπο...
τα πιο ακριβά μου αισθήματα!
Ο πατέρας ας πάει στο διάβολο! Σε παρακαλώ περίμενε!
Δεν έχει νόημα. Δεν μπορεί να σε ακούσει!
Είναι κουφός!
Ένα μήνα αργότερα παντρεύτηκα τον κόμη Gallenberg.
Και δεν τον ξαναείδες από τότε;
Μου έγραψε.
Ήταν...
Μετά τον πόλεμο, υπήρχε μια...
δισαρέσκεια.
Ήταν άσχημη εποχή.
Αυτοί που με βρίσκουν εχθρικό...
ισχυρογνώμωνα ή μισάνθρωπο...
πόσο άδικα με κρίνουν...
καθώς δε γνωρίζουν τον κρυφό λόγο που δείχνω έτσι.
Δε μου είναι δυνατό να πω, "μίλα πιο δυνατά..
Φώναξε. Είμαι κουφός".
Πως μπορώ να ζήσω όταν οι εχθροί μου που είναι πολλοί...
πιστεύουν ότι πλέον δεν κατέχω τη μόνη αίσθηση που θα έπρεπε να είναι τέλεια...
σε μεγαλύτερο βαθμό σε μένα απ' ότι στους άλλους;
Όχι τόσο γρήγορα. Λοιπόν, τι θα κάνεις;
Θα δεις όλες αυτές τις κόρες ευγενών που ο Ludwig τους έκανε μια αφιέρωση;
Είναι ψεύτρες που θέλουν απλά ένα κομάτι του, τώρα που δεν είναι εδώ.
Έχω την υπογραφή της κυρίας.
Θα μελετήσω την αλληλογραφία του για να βρω το γραφικό χαρακτήρα που ταιριάζει.
Είναι δυσανάγνωστο. Χάνεις το χρόνο σου.
- Το δικαστήριο δεν θα δεχτεί αυτή την ανοησία. - Βοήθα με τότε.
Είσαι τρελός;
Να σε βοηθήσω να με κλέψεις; Θα σου πω το εξής.
Δεν υπάρχει κάποια κυρία στην κατάληξη της αναζήτησής σου.
Ο Ludwig μισούσε τις γυναίκες. Δες πως φέρθηκε στην Johanna.
Με το δίκιο του. Ο αδερφός σου πήρε μια νύφη κακού χαρακτήρα.
Είσαι υπερβολικά επιρεασμένος από τον Ludwig για να μπορείς να δεις την αλήθεια.
Ήθελε να ελέγχει απόλυτα τον Caspar.
Να τρέχει για τα θελήματά του.
Μισούσε την Johanna επειδή τον απομάκρυνε.
Να την.
Ω, είναι τόσο όμορφη.
- Ένα θαυμάσιο πλάσμα. - Θα γίνει δικιά μου.
Ώστε θα με προδώσεις γι αυτό;
Που είναι το βιβλίο σου; Να.
Πρόθυμα.
Μπορεί να αγοραστεί.
- Όλες οι γυναίκες μπορεί ν' αγοραστούν. - Προσβάλλεις τη γυναίκα που αγαπώ.
Στην αρχή θα την ξεμυαλίσω.
Και μετά "σναπ" κι η παγίδα θα κλείσει. Πάντα πρέπει να πληρώσεις ένα τίμημα.
Δεν θα σε πρόδιδα ποτέ για ένα τέτοιο πλάσμα.
Αδέρφια, έχω υπέροχα νέα.
Τελικά έδωσε τη συγκατάθεσή της.
- Θα παντρευτήτε;? - Ναι!
Εξήγησέ του.
Μπορώ να σας...
παρουσιάσω τη γυναίκα μου;
Είναι αστείο αυτό;
Δε μπορεί να μιλάς σοβαρά.
Πήδα την όσο θέλεις.
Αλλά γάμος; Γιατί;
Θα γίνεις περίγελως.
Όλοι οι αγρότες της περιοχής την απολαύσανε δωρεάν.
Γιατί εσύ να πληρώσεις περισσότερο;
Το ξέρω ότι δεν μπορείς να μ' ακούσεις και δε με νοιάζει.
Αυτά που έχω να πω είναι για τον Caspar, όχι για σένα.
Είχα εραστές...
αλλά αυτό δεν είναι έγκλημα.
Σου το είπα ότι είναι αδύνατον.
Θέλω απλά να γίνει το σωστό.
Ζήλευε τον αδερφό του.
Βέβαια, θα τον καταστρέψει.
Ζήλευε την ευτυχία του.
Είμαι ο Ludwig van Beethoven, και ζητώ τη βοήθειά σας.
Ρίξτε την πόρτα.
Συλλάβετε αυτήν την πόρνη.
- Μη την αγγίζετε - Συλλάβετε αυτήν την πόρνη.
Αυτό είναι συκοφαντία.
Παντρευτήκαμε χτες.
Είναι έγγυος.
Και τώρα φύγετε!
Δεν φέρθηκε καλύτερα όταν παντρεύτηκα την Therese.
Μας ήθελε και τους δύο έτοιμους σε κάθε του νεύμα.
Εγκατάλειψε την έρευνα.
Δεν μπορώ.
Έχω τους λόγους μου.
Θα βρω αυτήν την κυρία.
Και θα διεκδικήσει την κληρονομιά της με την πλήρη δύναμη του νόμου.
"Το ταξίδι ήταν απαίσιο.
Και το αμάξι πήγε και χάλασε σ' αυτόν τον κολόδρομο.
Χωρίς λόγο, σ' έναν χωματόδρομο.
Πρέπει να σε δω.
Όσο και να μ' αγαπάς, εγώ σ' αγαπώ πιο πολύ.
Ποτέ μη κρύβεσαι από μένα".
Συγγνώμην, ψάχνω την Κόμησσα Erd?dy.
Erd?dy?
Ψάχνω την Κόμησσα Erd?dy.
Zoltan!
Schindler. Δε με αναγνωρίζεις;
Ω.
Μα κάθησε. Έλα να φάμε μαζί.
- Κόμησσα. - Άννα Μαρί.
Αυτός είναι ο κόσμος μου. Δε χρειάζεται να το παίζω κόμησσα.
Είμαι ελεύθερη!
Καϋμένε Louis. Μου λείπει τόσο πολύ.
Ο θάνατός του άφησε ένα μεγάλο κενό.
Ο τρόπος που του φέρθηκαν...
με αηδίασε.
Παραήταν καλός γι αυτούς.
Η φλόγα του...
ενοχλούσε τα φτωχά τους μυαλά.
Αλλά όχι και σένα.
Είχα παρόμοιο χαρακτήρα.
Του δώσατε κάμαρες στο παλάτι σας;
Τον ήθελα κοντά μου.
Υπήρξε εραστής σας;
Τρομπέττες!
Κλαρινέτα!
Από την αρχή.
Έτσι γνώρισα τον Louis...
και πώς ο κόσμος έμαθε ότι ήταν κουφός.
Απομακρύνθηκα από το σύζυγό μου.
Έζησα μια ανεξάρτητη ζωή στη Βιέννη με τα τρία παιδιά μου.
Θα κανονίσω να έρθει μια υπηρέτρια για το σπίτι.
Σε παρακαλώ.
Α, μα είχα μία.
Μ' έκλεβε.
Σκεφτόμασταν τον Ναπολέοντα σαν απελευθερωτή...
μια δύναμη αλλαγής.
Τώρα βλέπαμε την αλήθεια.
Ο Bonaparte ανακύρηξε τον εαυτό του αυτοκράτορα...
και το 'βαλε να κατακτήσει τον κόσμο.
Είπε πως έφερε την ελευθερία από τους βασιλιάδες.
Αλλά ήταν σαν τον Κρόνο που έτρωγε τα παιδιά του.
Το κανόνι του βομβάρδιζε νυχθημερόν...
την πόλη της Βιέννης.
Άφησέ την ήσυχη!
Mimi!
Πυρ!
Κυρία.
Ζητά να σας δει ένας κύριος.
Δεν μπορώ να δεχτώ κανέναν.
Νομίζω ότι είναι κουφός.
Και αρνείται να φύγει.
Η κόμησσα θα σας δει τώρα.
Ο γιος σου...
Θα μιλήσουμε μέσω της μουσικής.
Ο Ναπολέων ήταν θριαμβευτής.
Όλη η Ευρώπη ήταν στα πόδια του.
Πήρε μια πριγκήπισσα από τους Απσβούργους για σύζυγο...
κι έστησε δικαστήριο στο Schoenbrun Palace.
Αποδείχτηκε ίδιος με τους Αριστοκράτες.
Όλοι προδόθηκαν.
Αυτός ήταν ο τρόπος του Νέου Κόσμου.
Ο χρόνος που ο Louis έζησε μαζί μας...
ήταν ο ευτυχέστερος της ζωής μου.
Και, νομίζω, και της δικής του.
Μου άνοιξε την καρδιά του.
Με ονόμασε εξομολογητή του.
Μου είπε τα πάντα.
Θα πρέπει να τον αγαπούσες πάρα πολύ.
Με όλη μου την καρδιά.
Κι αυτός εσένα.
Δε νομίζω. Όχι.
Τότε ήταν χαζός!
Σε προτιμώ όταν είσαι μεθυσμένος.
- Μου αρέσει να μιλώ γι αυτόν. - Ναι.
Αλλά μόνο γι αυτό έκανες όλον αυτόν το δρόμο;
Όχι, όχι μόνο γι αυτό.
Είπες ότι είχες κάποιες εκκρεμείς υποθέσεις.
Πράγματι.
Λοιπόν, πως μπορώ να σε βοηθήσω, Anton?
Ίσως να μην είναι τίποτα.
Κι ίσως να είναι το κλειδί για να τον καταλάβουμε.
Μπορεί και να έχουν δίκιο και να έπρεπε να τα παρατήσω.
- Αλλά μου είναι αδύνατον. - Μα γιατί;
Ήταν αυτή η καταραμένη σονάτα...
Η "Kreutzer".
Εκείνη την εποχή έτρεφα φιλοδοξίες για μουσική καριέρα.
Είχα παέι στη Βιέννη για σπουδές κι ήμουν αρκετά τυχερός...
να με δεχτεί για μαθητή ο Schuppanzigh.
Αυτός και ο George Bridgetower, ο διάσημος αφρικανός δεξιοτέχνης...
Θα κάνανε πρεμιέρα σ'αυτήν τη νέα σονάτα του Beethoven...
στου κόμη Razumovsky εκείνο το απόγευμα...
και μου επιτράπει να παρακολουθήσω την πρόβα.
Ήταν εκεί που φύτρωσε ο σπόρος ενός μυστηρίου...
που με ακολουθεί μέχρι σήμερα.
Σας αρέσει;
Δεν μπορώ να τους ακούσω.
Αλλά ξέρω ότι τα 'καναν μαντάρα.
Εσύ τι νομίζεις;
Η μουσική είναι τρομερό πράγμα.
Τι είναι;
Δεν καταλαβαίνω.
Τι κάνει;
Εξυμνεί την ψυχή.
Ανοησίες. Αν ακούσεις μια στρατιωτική μπάντα εξυμνείται η ψυχή σου?
Όχι, κάνεις παρέλαση. Κι αν ακούσεις ένα βαλς, χορεύεις.
Αν ακούσεις τη θεία λειτουργία, μεταλαμβάνεις.
Είναι η δύναμη της μουσικής...
που μπορεί να μεταφέρει κάποιον στη διανοητική κατάσταση...
του δημιουργού.
Ο ακροατής δεν έχει επιλογή.
Είναι σαν τον υπνοτισμό..
Λοιπόν...
τι ήταν στο μυαλό μου όταν το έγραφα αυτό;
Ένας άντρας προσπαθεί να βρει την ερωμένη του.
Η άμαξά του χάλασε στη βροχή.
Οι ρόδες κόλλησαν στη λάσπη.
κι αυτή δεν θα περιμένει άλλο.
Αυτός...
είναι ο ήχος της αναστάτωσης.
"Έτσι είναι..."
λέει η μουσική.
"Όχι όπως έμαθες να ζεις.
Όχι όπως έμαθες να σκέφτεσαι.
Αλλά έτσι".
Ποια ήταν η γυναίκα;. Δε μου είπε ποτέ.
Και τον ήξερα καλά για να μη ρωτήσω.
Μ' έκανε να δω τον κόσμο κάτω από ένα εντελώς διαφορετικό φως.
Εγκατέλειψα τις μικρές μου φιλοδοξίες και έγινα ο υπηρέτης του.
Έγραφα τα γράμματά του και ηρεμούσα τις οικογενειακές του φασαρίες.
Έγινα ο γραμματέας του.
Ω, η μάγισσα το πούλησε σαν σουβενίρ στην αγορά.
Ω, όχι.
Χάθηκε.
Για πάντα.
Έλα.
Ίσως.
Ο Ludwig ήταν πεπεισμένος ότι είχε αφήσει το σχέδιο για τη νέα του συμφωνία...
με ασφάλεια στα χέρια του αδερφού του Caspar.
- Θεέ μου. Εδώ. - Θείε!
Τα αδέρφια δεν είχαν μιλήσει για οκτώ χρόνια.
Αυτός είναι ο κύριος Schindler.